Edith Léon (1954)

Toen ik jong was, was ik vaak somber. Ik had graag mijn wereldje, dat me te gewelddadig en liefdeloos toescheen, opnieuw vorm gegeven. Ik voelde dat er iets ontbrak: magie.
In Nederland, een ander land waarvan ik toen nog niet wist dat het de vaste grond onder mijn voeten zou worden, ben ik op zoek gegaan naar iets wat ik nog niet kende, iets beters, ver van de luchten en rivieren van Frankrijk, het land waar ik vandaan kom.
In de loop der jaren heb ik enkele verlangens kunnen verwezenlijken. Op mijn veertigste moest ik weer helemaal opnieuw beginnen. Bij toeval kreeg ik een stuk klei in handen en meteen begreep ik dat daarin de magie verborgen zat waarnaar ik op zoek was. Dit sensuele materiaal bevatte al mijn dromen, de sprookjes uit mijn prilste jeugd, de beelden en liefdes die mijn pad gekruist hebben.
Inmiddels ben ik goed opgeleid (door o.a. Mieke Bergs, Hetty de Jong, Geri Graveland, Eric du Chatenier en enkele Franse artiesten) en ga sinds 1999 mij eigen weg.
Ik schep mijn beelden zoals ik adem, huil en lach. Ik ken geen andere richting dan die ik zelf kies. Mijn beelden zijn fantasieën, ze nodigen uit en stellen vragen. Ze getuigen van mijn nieuwe wereld, die ik graag met u wil delen, van een brug naar schoonheid, tederheid en emotie.